galego

II Xornadas Rurais

II Xornadas Rurais… o agro quere xente, desta volta en Negueira de Muñiz

Hai uns pocos meses celebramos en Ramil, Agolada, un encontro que supuxo para moitos e moitas d@s que participamos do mesmo un novo ponto de partida na nosa ansia de conquerir un agro galego vivo e con futuro, algo que por momentos e desde a soidade e individualidade das nosas casas e proxectos parecía tornarse imposíbel. Agora cremos que imposíbel non é, ainda dentro da dificuldade que supón. Esas primeiras xornadas serviron e boa maneira para elaborar unha primeira diagnose do noso rural e dos atrancos e complicacións que supon establecer novos proxectos ou mesmo continuar coa atividade que comezaran as nosas familias.

Esa primeira iniciativa deixou aos e ás participantes coa necesidade de seguir aqueles debates, e mesmo acrescentalos… incorporar novas cuestión, desenvolver algún obradoiro, voltar a sentir a compañía e a comprensión de persoas que como nós loitan cada dia contra un sistema que nos afoga mestras premia aos expoliadores do territorio. Asi contemplamos como mandatarios locais aplauden coas orellas cando unha empresa, responsábel do afundimento das granxas de cabrun de leite do estado, aterra na Ulloa aproveitando a inminente desaparición das cuotas leiteiras para dar unha nova volta de porca á delicada situación do setor leiteiro nunha comarca que volta ver aos seus fillos e fillas coller o camiño da emigración.

Non moi lonxe de ali, as escavadoras desfán montes e pasteiros para dar paso a un campo de golf, onde uns/unhas pouc@s pasarán as tardes vareando unha pelota de plástico, mentras @s veciñ@s amosan a súa ledícia agora que vacas e tratores deixan paso a Audis e Mercedes… e asi poderiamos seguir durante horas percorrendo a Galiza de ponta a ponta e atopando cenarios similares, e sen esquecer a ameza mineira que segue sobrevoando sobre nós.

Este é o País que nos están a deixar…. Se lles deixamos.

A resposta témola nós. E Negueira de Muñiz será o marco dese novo encontró. Unha pequeña illa de liberdade que leva 40 anos amosando que o rural pode ser doutra maneira. Que as atividades tradicionais son presente e teñen futuro. Que pode haber nenos e nenas que nazan na nosa terra sen levar unha maleta debaixo do brazo.

Estas novas xornadas precisan da colaboración de todos e todas nós. A túa participación empeza desde o momente que te preinscribas para as mesmas. Podes facelo desde xá no correio xornadasrurais@inventati.org. Até o dia 3 de xuño poderanse facer suxestións para o programa das mesmas. Ademais recibiredes a información necesaria para participar (como chegar, materiais e utensilios que terías que levar,…) O encontró celebrarase os días 3, 4, 5 e 6 de xullo. Se precisas mais información non duvides en contactar con nós no correio xornadasrurais@inventati.org. E se queres participar mais activamente na rede e na preparación das xornadas podes subscribirte a lista de corre-e mandando a un correo-e a: oruralquerexente@inventati.org

Estamos agardando por ti. O noso rural agarda por ti.

Experiencia de retorno a o rural

Eiquí van unhas liñas sobre a miña experiencia vivida nas primeiras xornadas celebradas en Ramil os derradeiros días de febreiro. En día e medio de convivo xuntouse nesta pequena aldea un grupiño singular de xente con moitas ganas de compartir e intercambiar pensamentos sobre o rural deste país. Moitos proxectos buliron no ambiente e tralos relatorios de experiencias xurdían debates e conversas do máis interesante.

Sen referencias previas e case sen coñecer a xente que ía falar, é sinxelo atopar puntos comúns e de vista que un ten no diario de xeito individual. Algo que compartir con persoas tan diversas que nunca pensarías atopar. O certo é que moita xente hai en movemento xa, sorprendeume a cantidade de proxectos postos a andar. Algúns con moita experiencia, tradicionais xa do que hoxe alcumamos neorrural e que a xente de Ernes i arredores leva facendo dende hai unha pila de anos, outros como Xixirín, comezaron hai pouco, en relativa comparanza claro, mais fornecedoras de ideas e ambiente positivo que axuda a facer máis sinxelo o camiño. I entre medias persoas que procuran grupo, grupos que procuran aldeas i aldeas que procuran persoas. Un crebacabezas que debemos recompoñer.

Imaxe1240

Tres meses pasaron dende a xuntanza no que o meu proxecto botou a andar. Doume de conta que non foi o intre no que puxen os pés na aldea cando comezara esta feliz loucura, moito antes xa, só as circunstancias levaron os meus pasos ata a Eira da Xoana e a partires de entón digo que vivo no rural, mais pensando en rural dende hai tempo xa. Ese é outro conto. Como comezar?

Do que logo veu: a creación de rede a través da plataforma virtual e a preparación do vindeiro convivo na aldea de Ernes, un suspiro, eche algo que estamos a tecer entre o grupo de participantes nas anteriores xornadas e as persoas que desexan ser parte dende entón… Verémonos aló?